Burrito's en dagen zonder vlees

Hoewel er regelmatig een vegetarische maaltijd op tafel komt, kies ik toch vaak voor vlees. Het is soms ook makkelijker, vlees vind ik lekker en de mannen hier in huis zijn behoorlijk gehecht aan hun vlees. Naar aanleiding van de berichten in de media over het boek 80/20 van Niven, stond ik toch weer even stil bij de verhouding tussen groente en vlees die hier op tafel komt. Minder vlees eten heeft allerlei voordelen, maar het is wel even goed nadenken over wat je klaarmaakt. Helemaal vegetarisch eten, dat gaat mij te ver. Dus zo'n 80/20 verhouding is een mooi houvast. Nou gaat het bij Niven niet alleen over groente/vlees, maar ook over lokaal/geïmporteerd, biologisch/niet biologisch. Ook een mooi streven, maar het moet wel haalbaar zijn qua aanbod in de buurt en qua kosten.

Toen dit tijdens het eten ter sprake kwam, is hier aan de keukentafel flink over gediscussieerd. Dat was interessant. Vragen als gaat die 80/20 per maaltijd of over een hele week? We gaan toch niet van die vieze vleesvervangers eten? 

Op zoek naar meer informatie over vegetarisch eten en minder vlees eten, kwam ik terecht bij Dagen zonder vlees. Dit is een Belgisch initiatief dat vorig jaar ook in Nederland heeft plaatsgevonden. Vleeseters worden uitgedaagd om veertig dagen (of minder) geen vlees te eten. Er zijn recepten, een facebookpagina met tips en argumenten voor minder vlees eten. Een van de argumenten is dat een dag geen vlees eten 1000 liter water en 2 m2 broeikasgas bespaart. Daarnaast (een mooi argument voor mijn jongste) wordt er minder regenwoud gekapt en is het beter voor de biodiversiteit.

Dus ga ik de uitdaging aan, we gaan minder vlees eten, meer (biologische of lokaal gekweekte) groenten, maar geen compromis op de smaak. Nu op zoek naar meer lekkere vegetarische recepten als aanvulling op wat ik nu al maak.

Gisteren ben ik begonnen met vegetarische burrito's, gevuld met paprika, courgette, tomaat, zwarte bonen en quorn (de enige voor ons acceptabele vleesvervanger tot nu toe).

Burrito's

voor 4 tot 5 personen

gele en groene paprika in blokjes

ui gesnipperd

courgette in blokjes

blikje tomatenstukjes

blikje zwarte bonen

1 verpakking quornblokjes naturel

12 kleine tortilla's

1 zakje burrito mix

100 g geraspte kaas

eventueel crème fraîche vermengd met peterselie en heel fijngesneden ui

een grote ovenschaal ingevet met zonnebloemolie.

oven voorverwarmen op 200 graden

De ui en paprika fruiten in wat zonnebloemolie. Daarna de courgette er bij doen en deze even meebakken. Vervolgens de zwarte bonen en de tomatenblokjes met vocht toevoegen. De burrito mix met wat water mengen en toevoegen. Het groentemengsel even laten pruttelen. Als alles goed is doorgewarmd en de ui en paprika mooi zacht zijn, kun je de tortilla's gaan vullen. Je schept anderhalve lepel vulling op tortilla, rol hem op en leg in de ovenschaal . Je zou er voor kunnen kiezen om eerst het crème fraîche mengsel op de tortilla te smeren. Als je de burrito's er strak in legt, kun je er aardig wat kwijt. De vulling die je over hebt, kun je over de burrito's heen scheppen. Strooi de kaas er over en zet de schaal in de oven. Als de kaas mooi gesmolten is, kun je de burrito's er uit halen en op tafel zetten. Wij hadden genoeg aan deze hoeveelheid. maar je kunt er eventueel nog een groene salade bij eten.

Hi! Tea?

Wat is er nou leuker dan bakken en nieuwe recepten uitproberen? Bakken en recepten uitproberen en daarna gezellig samen proeven en kletsen. Een goed excuus dus voor een high tea! Natuurlijk proeven de mannen hier in huis met liefde al mijn baksels en probeersels, maar het is ook leuk voor anderen te bakken. Daarnaast houdt het een keer op met wat ze weggewerkt krijgen. Uitnodigingen gemaakt, lijstje met lekkers opgesteld, boodschappenlijst geschreven en aan het bakken geslagen. Wat stond er uiteindelijk op tafel?

mini welsh rarebits

Mini Welsh Rarebits, mini quiches met ham, fingersandwiches met zalm en eiersalade, pestoknopen, brownies met gember en noten, moskovische cakejes met frambozen en blauwe bessen, amandelgriesmeelcake met sinaasappel en wortel, kaneelknopen en havermoutscones. Verschillende soorten jam, room, dadelchutney en peer-walnootchutney. En natuurlijk thee.
Het was lekker, gezellig en zeker voor herhaling vatbaar.
Hieronder vindt je de recepten voor de mini Welsh Rarebits en de gemberbrownies. De andere recepten volgen nog.

Mini Welsh Rarebits

voor 12 stuks

100 g Stilton of een andere pittige blauwe kaas

100 g Parmezaanse kaas

2 eieren geklutst

2 el crème fraîche

Oberlander roggebrood 6 sneeën 

bakplaat

grill in oven voorverwarmen

Rondjes uit het brood steken (2 per snee). De blauwe kaas verkruimelen, de Parmezaan raspen en samen met de eieren en crème fraîche vermengen. Het mengsel een half uur in de koelkast op laten stijven, ondertussen grill voorverwarmen. Het mengsel royaal op de broodrondjes scheppen en op de bakplaat leggen. De bakplaat onder de grill schuiven en de rondjes drie tot vier minuten grillen. Als de kaas bubbelt en mooi kleurt, zijn ze klaar. Even af laten koelen, daarna zijn ze klaar om te eten. Koud zijn ze ook lekker, vooral met een beetje chutney.

Gemberbrownies

voor 16 stuks

250 g chocolade extra puur 72%

25 g witte chocolade

150 g boter

175 g rietsuiker

snuf zout

2 eieren

5 bolletjes gember fijngehakt en 2 el siroop uit het potje

75 g bloem

60 g walnoten of amandelen grofgehakt 

oven voorverwarmen op 180 graden

bakblik (20x30)  invetten en bekleden met bakpapier

Chocolade in stukje breken en au bain marie smelten, daarna even af laten koelen voor je dit bij het andere beslag voegt (risico op gekookte ei). Klop ondertussen de boter, de suiker en het zout luchtig. Voeg een voor een de eieren toe en klop nog een minuut. Roer de gembersiroop door de chocolade en dit geheel door het botermengsel. Spatel de bloem, gember en de noten door het beslag en schep het geheel in de bakvorm. Bak de brownies in het midden van de oven in ongeveer 35 minuten gaar. Laat daarna afkoelen in het blik.

Smelt de witte chocolade au bain marie en laat deze van je lepel over de brownie heen druipen. Laat afkoelen en verdeel de brownie in 16 stukken.

Liefde voor het bakken of voor koekjes?

Mijn liefde voor bakken is aanstekelijk geloof ik. Of is het de liefde voor koekjes? Vorig weekeinde zat de jongste met zijn neus in het boek 'Koekje' van Cees Holtkamp en Kees Raat. Hij was op zoek naar een recept dat hij helemaal zelf kon maken. Het werden Hollandse daalders met een beetje hulp van mijn kant. Helemaal alleen koekjes bakken was toch wel een beetje lastig. Eerst gezorgd dat alles in huis was, zodat hij woensdagmiddag kon gaan bakken. Wat was dat moeilijk om toe te kijken hoe hij aan de slag ging. Dus ben ik in de buurt gebleven om een handje toe te steken als hij er even niet uit kwam. En om de koekjes uit de oven te halen, want dat was wel heel spannend, vond hij zelf. Heel geduldig volgde hij netjes de stappen en iets minder geduldig ruimde hij ook alles netjes weer op na het bakken. Zijn broer moest uit de buurt blijven, die mag volgende week. Maar eenmaal klaar, mocht hij natuurlijk wel proeven. De koekjes zijn goedgekeurd. Nog even geduld en dan kan hij echt helemaal zelf gaan bakken.

Hollandse daalders

160 g zachte boter

125 g witte basterdsuiker

15 g vanillesuiker

3 g zout

135 g bloem

1/2 tl bakpoeder

60 g gemalen kokos

2 bakplaten

oven voorverwarmen op 170 graden

Boter, basterdsuiker, vanillesuiker, en zout met een lepel goed mengen. Bakpoeder, de bloem zeven boven de kom en met de kokos door het boter suikermengsel roeren. balletjes vormen ter grootte van een flinke knikker en met voldoende tussenruimte op een licht ingevette bakplaat leggen. De koekjes veertien minuten bakken in de voorverwarmde oven (of tot ze er mooi goudbruin uitzien). Een minuutje laten liggen op de bakplaat en daarna verder laten afkoelen op het rooster

Goulash, want koken is fijn!

Kookboeken komen en gaan bij mij. Regelmatig komen er nieuwe kookboeken in de kast, maar kijk ik ook kritisch welke kunnen gaan. Er zijn ook boeken die altijd blijven. Een daarvan is het basiskookboek van Tip Culinair. Voor nog nooit gebruikte ingredienten en recepten van klassiekers die ik wil maken. Het stelt mij zelden teleur. Mijn moeder gebruikt; Koken is fijn! In de jaren zestig leerde zij hieruit koken. En ik mag het nu een poosje lenen. Geweldig om te lezen en te bekijken door de nostalgische illustraties.

Deze week wilde ik goulash maken, maar dan niet met een zakje uit de supermarkt. Met niet een, maar twee basiskookboeken bij de hand, ben ik aan de slag gegaan. De recepten heb ik naar eigen smaak gecombineerd. Wat betekende dat ik bij de een de reuzel achterwege liet en bij de ander het karwijzaad. En zo nog wat aanpassingen. Na vier uur stoven in de oven had ik een heerlijke goulash. Lekker met rijst en witlofsalade.

Ingrediënten
bakboter of iets anders om het vlees in aan te braden
ongeveer 500 g sucadelappen in kleine stukjes
100 g ontbijtspek in dunne plakjes gesneden (ik koop het als een stukje en snijd het zelf zoals ik wil)
3 uien in halve ringen
2 paprika's in halve reepjes
2 el paprikapoeder
2 el bloem
blikje tomatenblokjes
een blokje runderbouillon
aardappelmeel

oven voorverwarmen op 100 graden
pan of schotel die op het fornuis en in de oven kan (zelf gebruik ik een gietijzeren pan zoiets als Le Creuset)

Eerst het vlees en het spek aanbraden in de pan, daarna de uien en paprika meebakken. Als de uien mooi van kleur zijn paprikapoeder en de bloem erbij strooien en doorroeren. Hierna de tomatenblokjes toevoegen en zoveel water dat het vlees onderstaat. Als laatste het bouillonblikje in stukjes breken en erbij doen. Even doorroeren. Als het geheel borrelt, kan de schotel in de oven. Als dit niet mogelijk is, kun je het vlees ook op een sudderplaatje op het fornuis laten stoven. Af en toe omroeren en na een uur of drie, vier even kijken of het nodig is om de saus te binden met het aardappelmeel. Hiervoor een lepel aardappelmeel met koud water mengen en daarna bij het vlees voegen en even laten doorkoken. Eigenlijk net zo makkelijk als met een pakje en zeker lekkerder, omdat ik het recept helemaal naar eigen smaak kan aanpassen.

Limonadesiroop van rode bessen

Naast het maken van sorbetijs van vers zomerfruit, stond ook het zelf maken van siroop voor limonade nog op mijn verlanglijstje. Deze week kreeg ik zo´n anderhalve kilo rode bessen aangeleverd, een mooi moment om te proberen siroop te maken. Ook dit recept vond ik in een van de Home Made boeken (zomer). Eerst een grote pan opgezocht en daarna aan de slag gegaan. De schoongemaakte bessen, samen met het water aan de kook gebracht en laten koken.

Ondertussen gezorgd dat de flessen brandschoon zijn (zie frambozenazijn). Na een kwartier zachtjes koken en af en toe de bessen plat drukken is de siroop klaar. Nu alles door een fijne zeef in een grote kom of een grote maatbeker laten lopen. Daarna met een trechter de flessen vullen. Voor het zeven en gelijk in de fles laten lopen via een trechter, ben ik zelf niet handig genoeg, daarom gebruik ik een schone schaal of maatbeker om de siroop in op te vangen. Om daarna de siroop met behulp van een trechter in de flessen te gieten.

Dan de flessen afsluiten en laten afkoelen. Als ze helemaal zijn afgekoeld, kun je de siroop in de koelkast een paar weken bewaren. Trek in een glas? Dan naar smaak een laagje siroop in het glas en aanvullen met gewoon koud water of met bubbeltjes water. Lekker fris! De gekookte vuchtenpulp kun je nog door de yoghurt of over een bolletje ijs doen.

Ingrediënten

500g rode bessen of bosvruchten of aardbeien of andere vruchten die je lekker vindt. Schoongemaakt en zo nodig kleingemaakt.

250 ml water

350g suiker 

Als de siroop nog wat te dun is, kun je deze nog even terug doen in de pan om verder in te koken. De siroop dikt ook nog wat in als deze afkoelt. Doordat de siroop van verse vruchten is gemaakt is hij wel wat troebel.